چه محل پیش چون تو مهمانی

گفت چونین کنم تو دست بدار

ناز تو گر به جان بود بکشم

گر تو از خلخی من از حبشم

پیشکش کردن را این چنین خوانی

لیکن این آرزو که می گوئی

دیریابی و زود می جوئی