خفته و مرده بلکه هردو یکیست

این نه کامست کز تو می جویم

خوابی از بهر خویش می گویم

مغز من خفته شد درین چه شکیست

گرنه چشمم رخ ترا دیدی

این چنین خوابها کجا دیدی

گر بر آنی که خون من ریزی