صبر کردن شبی محالی نیست

امشب امید و کام دل فرداست

امشبی بر امید گنج بساز

شب فردا خزینه می پرداز

آخر امشب شبیست سالی نیست

او همی گفت و من چو دشنه تیز

در کمر کرده دست کور آویز