پاک دامن جمیله ای می شست

نه ز بی طالعی به زن بشتافت

نه کنیزی چنانکه باید یافت

دست از آلوده دامنان می شست

تا یکی روز مرد برده فروش

برده خر شاه را رساند به گوش

کامد است از بهار خانه چین