که شد از دوستی غلام کنیز

پیرزن را ز خانه بیرون کرد

به افسونگر نگر چه فسون کرد

تا چنان شد به چشم شاه عزیز

گرچه زان ترک دید عیاری

همچنان کرد خویشتن داری

تا شبی فرصت آنچنان افتاد