یک سخن پرسم ارنداری رنج

چون هنر خوب و چون خرد هنری

بر سر طفل نکته ای بگشای

تا ز من دست و از تو یابد پای

کز جهان با چنین خزینه و گنج

هیچ بر طبع ره زند هوست

که تمنا بود به مال کست