خو چرا کرده ای به بد مهری

من گرفتم که می خورم جگری

در تو از دور می کنم نظری

تو بدین خوبی و پری چهری

سرو نازنده پیش چشمه آب

به هنر از راسنتی ندید جواب

گفت در نسل ناستوده ما