همچنان زیر بار دلتنگی

کرد بر کار و هیچ در نگرفت

شوخ چشم از سر بهانه نرفت

تیر بر چشمه نشانه نرفت

می برید آن گریوه سنگی

کرد با تشنگی برابر آب

او صبوری و روزگار شتاب