از چه گشتی چو شام سرکه فروش

تو که روز ترا زوال مباد

شب تو جز شب وصال مباد

صبح وارم چو دادی اول نوش

گیرم از من نخورده گشتی سیر

به چه انداختیم در دم شیر

داشتی تا ز غصه جان نبرم