گر کشی هم به تیغ خود باری

داشتی تا ز غصه جان نبرم

اژدهائی برابر نظرم

کشتنم را چه در خورد ماری

به چنین ره که رهنمون بودت

وین چنین بازیی که فرمودت

خبرم ده که بی خبر شده ام