بند برقع بهم کشید فراز

آمد از بشر بی خود آوازی

چون ز طفلی که بر گرد گازی

ماه تنها خرام از آن آواز

پی تعجیل برگرفت به پیش

کرده خونی چنان به گردن خویش

بشر چون باز کرد دیده ز خواب