کوه پایه نه گرد او صحراست

این سفالین خم گشاده دهان

تا به لب هست زیر خاک نهان

وآب این خم بگو که تا به کجاست

گفت بشر از برای مزد کسی

کرده باشد که کرده اند بسی

تا نگردد به صدمه ای به دو نیم