سوی خم شد به جستجوی رفیق

این چنین سفله جز غریق مباد

چون درین گفتگوی زد نفسی

مرد نامد برین گذشت بسی

واگهی نه که خواجه گشت غریق

غرقه ای دید جان او شده گم

سر چون خم نهاده بر سر خم