من به نیکی بدو گمان بردم

که تو شاکر نه ای و من هستم

تو که دام بهایمش خواندی

چون بهایم به دام درماندی

نیک من نیک بود و جان بردم

این سخن گفت و از زمین برخاست

رخت او باز جست از چپ و راست