گفت برگو سخن که هست صواب

زن درون بردش از برون سرای

بر کنار بساط کردش جای

خویشتن روی کرد زیر نقاب

بشر هر قصه ای که بود تمام

گفت با ماهروی سیم اندام

آن به هم صحبتی رسیدن او