دلفریبی به غمزه جادو بند

بود شهری به نیکوی چو عروس

پادشاهی درو عمارت ساز

دختری داشت پروریده به ناز

گلرخی قامتش چو سرو بلند

رخ به خوبی ز ماه دلکش تر

لب به شیرینی از شکر خوشتر