چون در آسمان نهانی بود

از طلسمی بدو رسیدی تیغ

ماه عمرش نهان شدی در میغ

در آن باره کاسمانی بود

گر دویدی مهندسی یک ماه

بر درش چون فلک نبردی راه

آن پری پیکر حصارنشین