برزد از راز خویشتن نفسی

از سر فرخی و فیروزی

کرد از آن خضر دانش آموزی

چون از آن چشمه بهره یافت بسی

زان پریروی و آن حصار بلند

وانکه زو خلق را رسید گزند

وان طلسمی که بست بر ره خویش