قبضه واری شکر بران افزود

سنگ برداشت گشت لولو سنج

چون کم و بیش دیدشان به عیار

هم برآن سنگ سودشان چو غبار

آن در و آن شکر به یکجا سود

داد تا نزد میهمان بشتافت

میهمان باز نکته را دریافت