گر تو آیی به شهر به باشد

بر دم آن بار مهر کرده درون

چون شنیدم که خواجه مهمانست

آمدم باز رفتن آسانست

داور ده صلاح ده باشد

نیز ممکن بود که در شب داج

نیمه سودی نهان کنیم از باج