هردو در پویه گشته باد خرام

برگرفت آن شریک را دنبال

در گشادند باغ را ز نهفت

چون کسی شان ندید هیچ نگفت

تا ز شب رفت یک دو پاس تمام

پیش می شد شریک راه نورد

او به دنبال می دوید چو گرد