راه چون از حساب خانه گذشت

تا ز شب رفت یک دو پاس تمام

پیش می شد شریک راه نورد

او به دنبال می دوید چو گرد

تیر اندیشه از نشانه گذشت

گفت ماهان ز ما به فرضه نیل

دوری راه نیست جز یک میل