دوش بودم به ناز و آسانی

آن کن از مردمی که شاید کرد

که من اینجا به خود نیفتادم

دیو بگذار کادمیزادم

بر بساط ارم به مهمانی

مردی آمد که من همال توام

از شریکان ملک و مال توام