خورشی جز دریغ و درد نبود

گشت ماهان در آن گریوه تنگ

کوه بر کوه دید جای پلنگ

طاقتش رفت از آنکه خورد نبود

بیخ و تخم گیا طلب می کرد

اندک اندک به جای نان می خورد

باز ماندن ز راه روی نداشت