وز همه نیک و بد زبان درکش

شکر کن کز هلاکشان رستی

هان سبک باش اگر کسی هستی

بر جنیبت نشین عنان درکش

بر پیم باد پای را میران

در دل خود خدای را می خوان

عاجز و یاوه گشت زان در غار