وآن ستمگاره دیو بازی گر

چه عجب کاژدهای هفت سرست

او بران اژدهای دوزخ وش

کرده بر گردنش دو پای بکش

هر زمانی بازیی نمود دگر

پای می کوفت با هزار شکن

پیچ در پیچ تر ز تاب رسن