چون کسی خسته بلکه جان داده

چون ز دیو اوفتاد دیو سوار

رفت چون دیو دیدگان از کار

ماند بی خود در آن ره افتاده

تا نتفسید از آفتاب سرش

نه ز خود بود و نز جهان خبرش

چون ز گرمی گرفت مغزش جوش