سر برون کرد و باغ و گلشن دید

تنگیش را به چاره کرد فراخ

تا چنان شد که فرق تا گردن

می توانست ازو برون کردن

جایگاهی لطیف و روشن دید

رخنه کاوید تا به جهد و فسون

خویشتن را ز رخنه کرد برون