سرو و شمشاد بی شمار درو

دید باغی نه باغ بلکه بهشت

به ز باغ ارم به طبع و سرشت

روضه گاهی چو صد نگار درو

میوه دارانش از برومندی

کرده با خاک سجده پیوندی

میوه هائی برون ز اندازه