در میان گلاب و قند بود

نرم و نازک بری چو لور و پنیر

چرب و شیرین تزی ز شکر و شیر

رخ چو سیبی که دلپسند بود

تن چو سیماب کاوری در مشت

از لطافت برون رود ز انگشت

در کنار آن چنان که گل در باغ