یا زنی طفلش اوفتاده ز ناف

زیر آن اژدهای همچون قیر

می شد از زیرش آب معنی گیر

نعره ای زد چو طفل زهره شکاف

وان گراز سیه چو دیو سپید

می زد از بوسه آتش اندر بید

تا بدانگه که نور صبح دمید