آب شر ماند و آب خیر برفت

در بیابان گرم و راه دراز

هر دو می تاختند با تک و تاز

چون به گرمی شدند روزی هفت

شر که آن آبرا ز خیر نهفت

با وی از خیر و شر حدیث نگفت

خیر چون دید کو ز گوهر بد