تا برد سوی خانه پنهانی

خانیی آب بود دور از راه

بود ازان خانی آب آن به نگاه

کوزه پر کرد ازاب آن خانی

ناگهان ناله ای شنید از دور

کامد از زخم خورده ای رنجور

بر پی ناله شد چو ناله شنید