چاکری را که اهل خانه شمرد

قایدش گشت و برد بر ره راست

تا بدانجا که بود بنگه او

مرد بی دیده بود همره او

دست او را به دست او سپرد

گفت آهسته تا نرنجانی

بر در ما برش به آسانی