کامدی با خودش نیاوردی

خویشتن رفت پیش مادر زود

سرگذشتی که دید باز نمود

گفت مادر چرا رها کردی

تا مگر چاره ای نموده شدی

کاندکی راحتش فزوده شدی

گفت کاوردم ار به جان برسد