خیر چون شد به خانه در گستاخ

چون از او یافت آن تن آسانی

به تولای خود عزیزش کرد

حاکم خان و مان و چیزش کرد

قصه جستجوی گشت فراخ

باز جستند حال دیده او

کز که بود آن ستم رسیده او