چون شنیدند کان فرشته سرشت

روی بر خاک زد چو راهب دیر

کانچنان تند باد بی اجلی

نرساند این شکوفه را خللی

چه بلا دید ازان زبانی زشت

خیر از نام گشت نامی تر

شد بر ایشان ز جان گرامی تر