خفت و ایمن شد از نهیب غبار

رست ازان ولوله که سودا بود

خوردن و خفتنش به یک جا بود

خیر چون دید کان شکفته بهار

شد برون زان سرای مینوفش

سر سوی خانه کرد با دل خوش

وان پری رخ سه روز خفته بماند