شاه را محتشم وزیری بود

مهر آنچش درست بود شکست

عیش ازان پس به کام دل می راند

نقش خوبی و خوشدلی می خواند

خلق را نیک دستگیری بود

دختری داشت دلربای و شگرف

چهره چون خون زاغ بر سر برف