دختری داشت دلربای و شگرف

نقش خوبی و خوشدلی می خواند

شاه را محتشم وزیری بود

خلق را نیک دستگیری بود

چهره چون خون زاغ بر سر برف

آفت آبله رسیده به ماه

ز ابله دیده هاش گشته تباه