کاین چو خورشید بود و آن چون ماه

گاه با دختر وزیر نشست

بر همه کام خویش یافته دست

چشم روشن گهی به دختر شاه

شادمانه گهی به دختر کرد

به سه نرد ازجهان ندب می برد

تا چنان شد که نیکخواهی بخت