گشت سر دلش قضای سرش

از قضا سوی باغ شد روزی

تا کند عیش با دل افروزی

شر که همراه بود در سفرش

با جهودی معاملت می ساخت

خیر دید آن جهود را بشناخت

گفت این شخص را به وقت فراغ