شر چو از تیغ یافت آزادی

کاید از نام چون تو ناموری

خیرکان نکته رفت بر یادش

کرد حالی ز کشتن آزادش

می شد و می پرید از شادی

کرد خونخواره رفت بر اثرش

تیغ زد وز قفا برید سرش