برکشیده ز خط پرگارش

قمریی بر سریر هر شاخی

زیر سروش که پای در گل بود

به نوا داده هرکه را دل بود

چار مهره به چار دیوارش

از بناهای برکشیده به ماه

چشم بد را نبود در وی راه