شاید ار دست و پای بستیمت

چون به باغ کسان دراید دزد

زدنش هست باغبان را مزد

ما که لختی به چوب خستیمت

تا تو ای نقب زن درین پرگار

درگذاری درایی از دیوار

مرد گفتا که باغ باغ منست