خاست تا نوش چشمه را خارد

از یکی تا ده و ز ده تا صد

گرم شد بوسه در دل انگیزی

داد گرمی نشاط را تیزی

مهر از آب حیات بردارد

چون درامد سیاه شیر به گور

زیر چنگ خودش کشید به زور