رنجهای گذشته پیش نهاد

رفت در گوشه ای و غم می خورد

شد کنیزک نشست با یاران

بر دو ابرو گره چو غمخواران

چنگ را بر کنار خویش نهاد

ناله چنگ را چو پیدا کرد

عاشقان را ز ناله شیدا کرد