چنگ را برگرفت نیم شبان

دور گشتند نا رسیده به کام

تابه پخته بین که چون شد خام

نوش لب رفت پیش نوش لبان

چنگ می زد به چنگ در می گفت

کارغوان آمد و بهار شکفت

سرو بن برکشید قد بلند