ضربه ای زن به راست اندازی

ماند پروانه را در انده نور

تشنه ای گشت از آب حیوان دور

ای همه ضرب تو به کج بازی

تو مرا پرده کج دهی و رواست

نگذرم با تو من ز پرده راست

کاین غزل گفته شد چو دمسازان