روبهی چند بود در بن غار

مغز بادام در میان شکر

میل در سرمه دان نرفته هنوز

بازیی باز کرد گنبد کوز

به هم افتاده از برای شکار

گرگی آورده راه بر سرشان

تا کند دور سر ز پیکرشان